A Coruña, de novo.

Non sei que pasa nesta cidade. Ao mellor os aires de Riazor, quizais o recordo de Breogán ou pode que o espírito de Xerión en busca de vinganza estén facendo que a xente por aquí se volva tola.

Señores que practican Tai Chi en parques públicos, conversas irracionais en autobuses universitarios, veciños que cantan a grito pelado cancións de todo tipo...e agora entérome da existencia de bandas latinas que pegan palizas se non estás disposto a darlles os teus aforros. O que me faltaba.

Oh, Hércules, vén de novo na túa barca e limpa toda esta morralla! (Os veciños e a xente que practica Tai Chi non, que eses fanme gracia).

Conversas en A Coruña.

Hoxe no bus oín algo así como:

- Si si, y le digo...ah, entonces tu eres nacionalista, no? y me dice...No, soy gallego! (os dous que ían falando riron).

Pero que puta merda é esta? Odio á xente así. Ríndose como si ser galego fose inevitablemente o mesmo que ser nacionalista...ARGJHAHJ!!

Aires da miña terra

Nunca pensei que me gustaría un libro de poesía, mais cando comecei a ler esta fantástica obra de Curros sorprendeume o moito que me estaba gustando. Recoméndovos a todos aqueles que vos guste ler, e inclusive aos que non, que lle botedes unha ollada. Confiade en min!

O disfraz estrela deste ano

Primeiro día de entroido

Meu Deus, vaia loucura. Moita festa. Paseino xenial, fantástico! Aínda que agora estou morta, nunca chegara tan tarde á casa. De todas maneiras mañá será mellor cos nosos disfraces épicos :D Polo de agora aquí vos deixo o noso retrato da noite. Guapas, a que si? Je je.

Días de vagancia extrema

Creo que existe algún tipo de magnetismo que, en moitas ocasións, leva os estudantes a sentir que non teñen ganas de facer nada. De non ser así, son a persoa máis vaga que existe. Por que raios non dou feito nada de proveito? Que suplicio. De todas maneiras non son a única á que lle pasa, así que mal de moitos consolo de tontos. Como é ese dito en galego? Ten un equivalente? Non sei, pero enténdese.

En fin, o último ano de carreira quero ir de Erasmus. Se non me pillan para a universidade alemá en que se estuda galego irei a Brasil. Xa, é unha loucura, pero é que alí todo é moi divertido. Como diría a miña querida Tánxela: http://www.youtube.com/watch?v=7bkA_DumzvI Estoy envuelto en llamas, y bailo!

Hahahahaha.

Onte morreu Timmy. Non podo nin coidar dun peixe durante un mes. Realmente consólame pensar que non foi de todo culpa miña. Polo que me dixeron xa estaba debilitado e por iso se deixou levar pola corrente do filtro. Mais ben, é o que hai.
Para alegrarme comprei unhas nike preciosas e unha camiseta de Arale que mola moito. Aquí vos deixo as miñas adquisicións. Quizais cando se me pase a depresión compre outro peixe. Este, tal e como prometín, chamarase Tánxela.

Veña, un saúdo!