Benvidos!

Ola, benvidos ao meu blogue. Espero que sexa do voso agrado, aínda que teño que recoñecer que non é que me esforce moito, nin escribindo nin en mostrar unha boa apariencia. Que va, é broma. Si que me esforzo e si non vos gusta ou non mo digades ou mentídeme. Veña, pasádeo ben por estes lares!

martes, 14 de diciembre de 2010

Diretas á fama!

Hoxe, esperando na cola para comprar lotería na famosa administración de lotería de Coruña (non direi nomes para non dar publicidade), vin que había unha cámara rondando a porta de entrada. Asustada, díxenllo a Paula Canoura.
T - Paula! Que hai unha cámara! Seguro que é en direto e vainos tocar. Aaaaaaaah!
P - E eu non alisei o pelo!
T - Ala Paula, que presumida.
Pasa o tempo e vemos que aínda segue o señor entrevistando. Acercámonos máis á porta. Segue alí. O terror chega ás nosas caras. Peitéome mirándome no reflexo dunha porta. Paula roña dicindo que despois digo que é ela a presumida.
P - Tania, mira estes números que hai aquí colgados, cal pillamos? (o entrevistador acércase a nós sixilosamente mentres finximos, unha mirar os números e outra estar a falar por teléfono).
E - Aquí hai dúas rapazas que non teñen pinta de querer falar (Tócalle a Paula a espalda, ela vírase e prepárase para a pregunta). Ola, estamos en direto para a Galega, vides comprar lotería?
P - Si!
E - Un número cada unha?
P - Si.
T - Ai, eu non, eu veño por dous...
E - Ah, moi ben. E que faríades con tantos cartos?
P - É que eu non teño esperanza de que me toque...
E - Hahaha, entón para que ves?
P - Por mandatos...de mamá. Hahahaha.
E - Hahaha, pois moita sorte entón. (Dase a volta e despídese de toda a multitude que estaba a ver nese momento a galega e que quedou asombrada ante a nosa arte de declamación).
T - Jefada, xa sabía que nos ía tocar!
Señora que estaba detras nosa - Jajaja, al final os ha tocado!
T e P - Si...je je

Compramos a lotería, vainos tocar, seremos aínda máis famosas. A xente proclamaranos cando nos vexa. Dirá: Son elas! As rapazas que saíron na televisión aquel 14 de decembro! Viva! Viva!

Fin

sábado, 27 de noviembre de 2010

Sms dun venres noite...

Taniaaaa!!? Juf'daads?!?a va, ms a jzcer ahgkoera!!! Eg???? Ts apaxzsas?!!! Ua revale!!! Buwenp and pña peroxima bz lo das rodoo ejhhÇÇ!!!

miércoles, 24 de noviembre de 2010

sábado, 13 de noviembre de 2010

Gran sabiduría de Google

Esta información saqueina do Tuenti de HC, pero pareceume tan graciosa que a decidín poñer aquí para recordala dentro duns anos.
Entrade en Google, accedede á aplicación de mapas do mesmo e, dentro desta, clicade en "Cómo llegar". Estando aí poñede de destino A "Japón" e de destino B "China". Buscar. Mirade o punto 43.
Logo disto, seguide os mesmos pasos pero en lugar de poñer de destino B "China", poñede de destino B "Taiwan". Agora mirade o paso 79.
É tan XENIAL!!!!

lunes, 25 de octubre de 2010

Unha historia.

Hoxe chamáronme a atención por dicir na miña anterior entrada que ultimamente non me pasa nada divertido. Esa persoa, chamada Ánxela, ten razón, e por iso contarei unha das nosas aventuras. A continuación, a nosa fantástica historia do Opencor.
Decidimos ir comprar vasos de plástico a ese comercio. Entramos entoando o noso himno (sempre a mesma melodía pero cada día con diferente letra). Neste caso era: "O-pen-cor! O-pen-cor!", mentres movíamos os brazos para arriba e para abaixo.
Chegamos ao sitio dos vasos (cruzándonos cun dependiente do establecemento que se quedou cerca nosa mirando non sei que) e poñémonos a comentar cales serían de mellor calidade.
Ánxela: Estes?
Eu: No, que estes son moi podres...
Á: Entón estes...
E: Eses non son os que rompen?
Á: Que va, estes son bos.
E: A ver...(dobloos todo canto podo) Ah, pois non, non rompen.
Á: Os que rompen son estes, ves?
E: Ah, déixame comprobalo. (Volvo a doblar os vasos)
CLAS!
(Son que se oe en todo o Opencor)
Á + E: O_O! ... pfffffff...JAJAJAJAJAJA (saímos correndo despois de meter os vasos rotos onde estaban antes da catástrofe).
Cruzámonos co dependente que se queda mirando como pasamos medio correndo e ríndonos. Chegamos á caixa con lágrimas nos ollos:
Dependenta: Le atiendo por este lado.
Ánxela: QUEE?!!? (Entre unha carcajada)
D: Que por este lado...
Á: Ah, vale vale...
D: x.xx€
Eu: Tes un euro?
Á: Teño doooooooooooooous...(Ambas poñémonos a rir)
D: Gracias
Á+E: jaaaajajajaja

FIN

sábado, 23 de octubre de 2010

Novas novas

Estaba eu falando polo Tuenti chat cando me surxiu unha dúbida lingüística. Así que dixen, vou mirar no dicionario de galego de Internet (http://www.digalego.com), o cal levo usando dende hai tempo.
Cal é a miña sorpresa cando vexo que ao buscar a palabra aparece un cadro que me pide que me debo rexistrar. Non me preocupa, o dicionario úsoo moito (por que son filóloga..jeje) e dame igual estar rexistrada nesa páxina. Total, que ao iniciar sesión e todo iso vexo que, debaixo do meu nome de usuaria, aparece: "licencia ata 30-10-2010, adquirir máis licencia."
É dicir, que agora hai que pagar por usar o dicionario. Pois é o que me faltaba. Queren facer á xente analfabeta. Que será o próximo? Poñer os buscadores, como por exemplo Google, de pago?
Paréceme moi ben que intenten recaudar cartos, pero...na miña humilde opinión, non creo que a maioría das persoas que usaban esa páxina paguen por facelo. Non si?
...
Deixando ese tema a parte, ultimamente non me pasa nada divertido. O último que me pasou foi que, xusto cando acabei de preparar unha pizza para meter no forno, a Iván caéuselle un bote de azucre donde a tiña posta. Só tiven que cortar un cachiño, pero foi divertido. É unha pena que non teña foto.
Ola.

lunes, 4 de octubre de 2010

min. 3:15

Subile el suero el foronero os os pego una patara que os arenco la cabasa
JAJAJAJAJA
http://www.youtube.com/watch?v=qNxstC-RFK8

Moi tolos os da Sexta engañando ao Follonero.